Dakloos in Nederland: wat is nodig voor terugkeer

Veel dakloze mensen zijn onzichtbaar. Ze zijn uitgesloten. Ze vallen buiten de reguliere monitoring van CBS en SCP. Er is maar weinig informatie over hun aantallen, problemen en behoeften. Dat maakt de veldstudies die tussen 2015-2017 in opdracht van gemeenten en aanbieders zijn verricht bijzonder. Daarin zijn meer dan 400 dakloze mensen in 7 steden geïnterviewd. Zij sliepen buiten of maakten gebruik van de nachtopvang, crisisopvang of beschermd wonen. Bij velen speelden verontwaardiging of teleurstelling een rol in het besluit om mee te doen. Hun verhalen vormen een schat aan informatie over de problemen en behoeften vanuit hun perspectief.

Coline van Everdingen en Edo Paardekooper Overman gaan deze workshop verzorgen. Coline heeft de interviews uitgevoerd en gebruikt deze nu voor een proefschrift i.s.m. prof. Philippe Delespaul. En Edo is zelf dakloos geweest. Hij is vanwege zijn actieve rol als belangenbehartiger in de strijd tegen dakloosheid in 2018 door het College voor de Rechten van de Mens onderscheiden tot de allereerste „Mensenrechtenmens”.

Coline vertelt over de aanpak en uitkomsten van het onderzoek. Hoe is het gesteld met de gezondheid, het welzijn en de persoonlijke autonomie van mensen die dakloos zijn geraakt? Daarna gaan Edo en Coline naar aanleiding van dit beeld en de ervaringen van Edo samen met de deelnemers in gesprek. Wat hebben dakloze mensen nodig voor herstel tot een (vol-)waardig en betekenisvol leven, als we rekening houden met de gezondheidsschade en impact van langdurige uitsluiting? Wat kunnen we anders doen om hen echt perspectief te bieden op duurzaam herstel en recht doen aan (mede-)menselijkheid!?