This is how it works!

Bij FACT-jeugd wordt het netwerk actief betrokken om de vastgelopen ontwikkeling van een jongere met complexe problematiek weer op gang te krijgen. Vaak zijn deze jongeren al jaren bekend met hulpverlening, en is er al van alles geprobeerd zonder constructief resultaat. Deze kinderen komen veelal uit instabiele gezinnen waarbij ouders belast zijn met hun eigen persoonlijke problematiek. Iedereen is aan het overleven.

Hoe kunnen we van een kind verwachten om zich open te stellen voor behandeling en begeleiding als het thuis nog zo instabiel is? Daartoe is een emotioneel beschikbare ouder nodig.

Bij het FACT-jeugdteam Meppel werken we  met zeer intensieve behandeltrajecten voor de jongeren. Hierbij is een intensieve samenwerking essentieel tussen de therapeut en gezinsbehandelaren die de behandeling/begeleiding voor de jongere en het systeem vormgeven.

Soms is het noodzakelijk om een ouder in therapie te nemen om weer emotioneel beschikbaar te kunnen zijn waardoor het hulpverleningsproces rondom de jongere ook daadwerkelijk weer mogelijk gaat zijn.  Systemische interventies moeten dan parallel lopen aan het behandel/begeleidingsaanbod met de interventies voor de jongere.

Bij deze presentatie  zal aan de hand van een casus toelichting gegeven worden op  deze werkwijze, waarbij duidelijk zal worden dat deze werkwijze tot het vlottrekken van een twee-jaar durende impasse van de ontwikkeling van de jeugdige heeft geleid (EMDR/CGT voor de jongere, exposure op de leefgroep, systemische begeleiding aan ouders (en brusjes) en de begeleiders op de leefgroep en EMDR/CGT voor de ouder).

Alle jongeren onder dak

In ons land zijn maar liefst 12.400 jongeren in de leeftijd van 18 – 30 jaar dakloos. Je kan het je misschien niet voorstellen in een welvarend land als Nederland. Voor de wet zijn deze jongeren vanaf hun 18e levensjaar meerderjarig. Maar niet volwassen. Ze moeten zich dan zonder steun van (een of beide) ouders of een sociaal netwerk maar zien te redden. Zich staande houden zonder een helpend netwerk in onze steeds complexere maatschappij maakt dat zij al jong in de overlevingsstand terechtkomen. Tijd en ruimte om zich te ontwikkelen tot een jongvolwassene met een eigen identiteit – dit ben ik, dit kan ik, dit wil ik – hebben deze jongeren vaak niet. Al hun aandacht en tijd gaat uit naar een belangrijke basisbehoefte: “Waar slaap ik vannacht?”

Marleen van der Kolk van Stichting Zwerfjongeren Nederland gaat tijdens haar interactieve lezing samen met twee ervaringsdeskundige jongeren  in op de problemen waar dak- en thuisloze jongeren tegenaan lopen en wat zij nodig hebben om van ‘overleven naar leven’ te komen. Ook vertelt ze over het belang van een gunstige sociale context die helpt voorkomen dat jongeren gaan zwerven. Wat kan de samenleving, wij als burgers, hierin betekenen? Wat doet persoonlijke aandacht met de ontwikkeling van deze jongeren, wat is de invloed van rolmodellen en het effect van het mixen van netwerken op het welzijn van hen? Van der Kolk doet een krachtig appel op de maatschappij om stigmatisering te voorkomen en de sociale context te versterken.